Ο άλλος Ομπάμα
Η ενθρόνιση του Μπάρακ Ομπάμα ως υποψήφιου του Δημοκρατικού κόμματος στις επερχόμενες προεδρικές εκλογές έδωσε ξανά αφορμή για διθυραμβικά σχόλια στον διεθνή Τύπο, αλλά και στην ελληνική μπλογκοσφαίρα. Σπάνια συναντά κανείς μια τέτοια ομοφωνία στις εκδηλώσεις θαυμασμού ή τουλάχιστον στις θετικές αποτιμήσεις για ένα πολιτικό πρόσωπο. Πράγματι ο Ομπάμα, σε αντιδιαστολή με τους αντιπάλους του Μπους και Μακέιν, είναι συμπαθής σε ευρύ φάσμα Ευρωπαίων και ειδικά Ελλήνων παρατηρητών διαφορετικών πολιτικών αποχρώσεων. Νέος, ωραίος, με έφεση στις νέες τεχνολογίες και άψογη παρουσία στα ΜΜΕ, ο υποψήφιος των δημοκρατικών ενσαρκώνει απόλυτα την κοσμοπολίτικη έκδοση της εγχώριας φιλελεύθερης/προοδευτικής ελίτ.
Κατά συνέπεια οι περισσότερες αναλύσεις που αφορούν τον Ομπάμα και το κόμμα του δεν είναι πολιτικές, με την κυριολεκτική έννοια του όρου, παρά εξαντλούνται σε πτυχές που αφορούν τον χαρακτήρα του, τη ζωή του, την οικογένεια του και τις σχέσεις του με αντιπάλους και άσπονδους φίλους. Παραδοσιακά στις αμερικάνικες εκλογές η προσωπικότητα των υποψήφιων αποτελεί το κέντρο του ενδιαφέροντος αφού οι προγραμματικές διαφορές ανάμεσα στα δύο κόμ ματα είναι μικρές. Αυτή τη φορά όμως η προσωποποίηση έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο που οποιαδήποτε πολιτική αποτίμηση του φαινόμενου, τουλάχιστον στην Ελλάδα, καθίσταται δύσκολη. Έτσι από τους περισσότερους θεωρούνται αυτονόητες οι παρακάτω διαπιστώσεις: ο Ομπάμα είναι με το μέρος των οικονομικά αδυνάτων στη μάχη κατά των τραπεζών κα ι των κερδοσκόπων της Wall Street . O Ομπάμα είναι εναντίον του πολέμου στο Ιρακ και άρα αντιτίθεται στην επεκτατική πολιτική των ΗΠΑ. Ο Ομπάμα είναι τακτικός χρήστης του διαδικτύου, γνώστης των νέων τεχνολογιών και υπερασπιστής της ελεύθερης έκφρασης. Βέβαια δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός για να καταλάβει ότι όλα αυτά τα κλισέ καμία σχέση δεν έχουν με τις πολιτικές θέσεις του Δημοκρατικού κόμματος, του Μπάρακ Ομπάμα και του συμπλέγματος συμφερόντων που τον στηρίζουν. Στις αρχές του 2008 η Pam Martens , επί 21 χρόνια εργαζόμενη στη Wall Street , έκανε μια ενδελεχή έρευνα σχετικά με τους οικονομικούς υποστηρικτές της υποψηφιότητας του Ομπάμα για το χρίσμα των δημοκρατικών. Εκεί κατέδειξε ότι μεταξύ των μεγαλύτερων χρηματοδότών του αφροαμερικάνου υποψήφιου προέρχονται από το χρηματιστικό καρτέλ της Wall Street . Τα ονόματα τους ; Goldman Sachs, UBS AG, Lehman Brothers, JP Morgan Chase, Citigroup, Morgan Stanley and Credit Suiss e... Όλοι τους εμπλέκονται στο σκάνδαλο των subprime από το οποίο έβγαλαν δισεκατομμύρια δολάρια πριν από την κρίση. Το αποτέλεσμα ήταν χιλιάδες εργαζόμενοι να βρεθούν υπερχρεωμένοι και να χάσουν τα σπίτια τους. Ο Ομπάμα δηλώνει παντού ότι δεν χρηματοδοτείται από επαγγελματίες λομπίστες. Κι όμως στη σχετική λίστα βρίσκονται πέντε δικηγορικά γραφεία που κάνουν ακριβώς αυτή τη δουλειά αντιπροσωπεύοντας τράπεζες και χρηματιστικές εταιρείες.Η Martens αναφέρεται στη συνέχεια σε συγκεκριμένες περιπτώσεις στις οποίες ο Ομπάμα ψήφισε υπέρ νόμων που ευνοούσαν πασιφανέστατα τις μεγάλες εταιρείες εις βάρος των καταναλωτών, όπως στην περίπτωση του Class Action Fairness Act το 2005. Εκεί φαίνεται ότι οι σχέσεις του με το χρηματοοικονομικό καρτέλ είναι παλιές και οι εξυπηρετήσεις αμοιβαίες. Ο ίδιος βέβαια δεν αφήνει αμφιβολία ότι οι “αριστερές” ιδέες, που πολλοί στην Ευρώπη πιστεύουν ότι πρεσβεύει, δεν είναι παρά νεοφιλελεύθερη ιδεολογία με προοδευτικό περίβλημα. Πρόσφατα ο Ομπάμα εξήγησε ότι οι φτωχοί δεν διεκδικούν κοινωνική ισότητα παρά θέλουν να πλουτίσουν και οι ίδιοι: “ Don ’ t be fooled by all this talk about class warfare . We just want to make the economy fair so that everybody’s got a chance, not just some people.” Δεν έχει κανείς παρά να διαβάσει την ανταπόκριση του Vrypan , αλλά και αυτή των New York Times , από το συνέδριο των δημοκρατικών στο Ντένβερ για να καταλάβει ότι το κόμμα και ο υποψήφιος του σπονσοράρονται από τ o επικοινωνιακό ολιγοπώλιο των ΗΠΑ: Google , Microsoft , Time Warner , Qwest , Comcast συναγωνίζονται για να χρυσοπληρώσουν τις θέσεις VIP (!!) του συνεδρίου. Σε ότι αφορά την εξωτερική πολιτική , ο Ομπάμα υποστηρίζει την απεμπλοκή των ΗΠΑ από το Ιράκ. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είναι κατά της επεκτατικής πολιτικής της υπερδύναμης. Ούτε βέβαια ότι εάν εκλεγεί αυτή θα αλλάξει ριζικά. Αντίθετα, η απεμπλοκή από το Ιράκ σύμφωνα με το σχέδιο του Γερουσιαστή θα επιτρέψει την ακόμη σκληρότερη επέμβαση στο Αφγανιστάν . Εκεί που πριν από λίγες μέρες η αμερικανική αεροπορία βομβάρδισε ένα χωριό και σκότωσε 90 αθώους πολίτες μεταξύ των οποίων μικρά παιδιά...Σύμφωνα με τους συμβούλους του Ομπάμα, σε άγαστη συμφωνία με Ευρωπαίους
αντιπρόσωπους της νεοδεξιάς όπως ο Σαρκοζύ, εκεί πλέον κρίνεται ο πόλεμος ενάντια στη “νέα βαρβαρότητα”.
Η ουσιαστική υποστήριξη του Ομπάμα στο αμερικανικό πολιτικό κατεστημένο φαίνεται καθαρά και από τη θέση του σε ότι αφορά το νόμο FISA . Όπως είναι γνωστό ο Δημοκρατικός Γερουσιαστής υπερψήφισε πρόσφατα μια νέα διάταξη η οποία διευρύνει τις δυνατότητες παρακολούθησης των ιδιωτικών επικοινωνιών μεταξύ Αμερικάνων ή μη πολιτώ ν από την NSA . Σκοπός της διάταξης είναι η διαφύλαξη των “εθνικών συμφερόντων” των ΗΠΑ στο πλαίσιο το υ πολέμου κατά της τρομοκρατίας. Ταυτόχρονα βέβαια, το ψήφισμα αποτελεί κατάφωρη παραβίαση του δικαιώματος στην ελεύθερη έκφραση και δη στο διαδίκτυο που υποτίθεται ότι ο δημοκρατικός υποψήφιος υπερασπίζεται. Μη έχοντας προσωπικά εναποθέσει καμιά ελπίδα στο πρόσωπο του Ομπάμα δεν πρόκειται να απογοητευθώ από την πολιτική του εάν εκλεγεί. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο συγκεκριμένος υποψήφιος είναι χειρότερος από άλλους. Σημαίνει απλά ότι είναι προϊόν ενός συγκεκριμένου πολιτικο-ιδεολογικού συστήματος. Ως τέτοιο σαφώς και είναι δύσ κολο έως αδύνατο να αμφισβητήσει πόσο μάλλον να αλλάξει αυτό το σύστημα όπως διατείνεται...
