Ο άνθρωπος για τον οποίο γράφουν όλοι

Μια αποκάλυψη και μια αποσιώπηση

Στις 25 Σεπτεμβρίου 2026 η Wall Street Journal δημοσίευσε έρευνα για την πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Αθήνα, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, και τον ρόλο της στην προώθηση αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου προς τα Βαλκάνια μέσω του « Κάθετου Διαδρόμου ». Το κείμενο περιέγραφε τη σταθερή παρουσία, δίπλα της, του λομπίστα Χρήστου Μαραφάτσου, ο οποίος αμειβόταν από τον όμιλο AKTOR, και κατονόμαζε έντεκα φορές τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο του ομίλου, Αλέξανδρο Εξάρχου. Περιλάμβανε επίσης τη φράση της πρέσβειρας προς τον υπουργό Ενέργειας Σταύρο Παπασταύρου, ότι οι ΗΠΑ μπορούν να ρίξουν κυβερνήσεις, « και εδώ ».

Την επόμενη εβδομάδα η ομάδα ανεξάρτητης δημοσιογραφίας Reporters United κατέγραψε τι έκαναν τα ελληνικά μέσα με το δημοσίευμα. Τα περισσότερα το αναμετέδωσαν κρατώντας μόνο τη φράση για την ανατροπή κυβερνήσεων και παραλείποντας το όνομα του Έλληνα επιχειρηματία· ορισμένα ανέβασαν άρθρα και τα κατέβασαν λίγες ώρες αργότερα. Η καταγγελία για συστηματική αποσιώπηση προήλθε από αυτή την ομάδα, σε μια περίοδο που ο θεσμικός Τύπος δεν ασχολήθηκε με το ζήτημα.

Η υπόθεση δεν είναι καινούργια στη μορφή της. Όπως δείχνει η ιστορία των ελληνικών ΜΜΕ από τη Μεταπολίτευση, ο εκδοτικός χώρος λειτουργεί λιγότερο ως δημόσια σφαίρα και περισσότερο ως πεδίο άσκησης εξουσίας, όπου ζημιογόνα μέσα χρησιμεύουν ως μοχλός για την ανάληψη δημόσιων έργων και την είσοδο σε νέες αγορές. Το 1981 ο Γιώργος Μπόμπολας, ιδιοκτήτης της κατασκευαστικής Άκτωρ, επανεξέδωσε το Έθνος και έγινε ο πρώτος επιχειρηματίας που μπήκε στα ΜΜΕ από άλλον κλάδο, στηριγμένος στις σχέσεις του με την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Το σχήμα επαναλήφθηκε με τον Κοσκωτά, με τους καναλάρχες της δεκαετίας του ’90, με τον Μαρινάκη και τον Σαββίδη στα χρόνια των Μνημονίων.

Σήμερα η ίδια κατασκευαστική, με άλλο ιδιοκτήτη, βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο. Από τον Οκτώβριο του 2025 η τριανδρία Δημήτρη Μπάκου, Ιωάννη Καϋμενάκη και Αλέξανδρου Εξάρχου συγκεντρώνει στο Wide Media Group τα Παραπολιτικά, την Απογευματινή, το powergame.gr, το Action 24, τρεις ραδιοφωνικούς σταθμούς και την iefimerida.gr. Η κάλυψη του Εξάρχου από τον ελληνικό Τύπο χρησιμεύει έτσι ως μελέτη περίπτωσης, σε κλίμακα πέντε ετών και εξήντα ενός μέσων, για τη δημοσιογραφία που παράγεται γύρω από έναν ολιγάρχη ο οποίος κατέχει μέρος του Τύπου που γράφει γι᾽ αυτόν.

Ένα υπερπροβαλλόμενο πρόσωπο

Σε πέντε χρόνια, 61 ελληνικά μέσα δημοσίευσαν 2.569 άρθρα που κατονομάζουν τον Αλέξανδρο Εξάρχου, και ο ρυθμός ανεβαίνει: από είκοσι άρθρα τον μήνα κατά μέσο όρο το 2022 σε ογδόντα οκτώ το 2026. Τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2026 κυκλοφορούσαν σχεδόν πέντε άρθρα την ημέρα με το όνομά του, γεγονός που μεταθέτει το ερώτημα στο περιεχόμενο της κάλυψης.

Τριάντα δύο επικριτικά άρθρα σε πέντε χρόνια

Κάθε άρθρο κατατάχθηκε σε μία από τρεις κατηγορίες με τη βοήθεια του Claude AI : ευνοϊκό προς τον επιχειρηματία ή τον όμιλο, ουδέτερο, ή επικριτικό. Στα επικριτικά μπήκαν όσα θέτουν ερωτήματα, αναφέρουν διώξεις και έρευνες, μιλούν για αδιαφάνεια ή σύγκρουση συμφερόντων. Στα ευνοϊκά μπήκαν και οι αυτούσιες εταιρικές ανακοινώσεις, γιατί ένα δελτίο Τύπου που δημοσιεύεται ως είδηση είναι προβολή.

Τέσσερα στα δέκα άρθρα είναι ευνοϊκά και έξι στα δέκα ουδέτερα. Τα επικριτικά είναι τριάντα δύο σε σύνολο 2.569, δηλαδή ένα στα ογδόντα.

Από τα τριάντα δύο τα έντεκα βρίσκονται στον αριστερό ανεξάρτητο Τύπο, που αντιπροσωπεύει το 9% του σώματος, και τα επτά στα καταγγελτικά μέσα της άκρας δεξιάς, που αντιπροσωπεύουν το 2,4%. Στα δύο μεγάλα μπλοκ, τους συστημικούς ομίλους και τις εμπορικές πύλες, η αναλογία πέφτει κάτω από ένα στα εκατό. Στα μέσα που ο ίδιος συνιδιοκτητεί υπάρχει ένα, δημοσιευμένο τον Μάρτιο του 2022, τρία χρόνια πριν ο όμιλος αποκτήσει τα Παραπολιτικά.

Ένα δεύτερο εύρημα περιπλέκει την εικόνα. Το ποσοστό των αναδημοσιεύσεων, δηλαδή των κειμένων που κυκλοφορούν αυτολεξεί σε δύο ή περισσότερα μέσα, φτάνει το 61% στον αριστερό ανεξάρτητο Τύπο και μένει στο 23% στα μέσα του ομίλου του ίδιου του επιχειρηματία. Αυτό συμβαίνει γιατί το Documento δημοσιεύει τα περισσότερα επικριτικά άρθρα του σώματος μετά τα περιθωριακά μέσα, και ταυτόχρονα αναπαράγει εταιρικές ανακοινώσεις του ομίλου σε ποσοστό που ξεπερνά τα τρία τέταρτα της κάλυψής του, καθώς η οικονομική του ύλη τροφοδοτείται από τα ίδια δελτία Τύπου με εκείνη των υπόλοιπων μέσων.

Ποιες λέξεις μπαίνουν στο κάδρο

Η σύγκριση των συχνοτήτων δίνει την τάξη μεγέθους της προσοχής. Το LNG εμφανίζεται σε 632 άρθρα, τα οικονομικά αποτελέσματα του ομίλου σε 597, το μετρό Θεσσαλονίκης σε 235. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, που διώκει τον Εξάρχου για τη σύμβαση 717 των συστημάτων σιδηροδρομικής ασφάλειας, εμφανίζεται μόνο σε 14. Ο λομπίστας Χρήστος Μαραφάτσος σε 10. Οι προβληματικές πτυχές του προσώπου εμφανίζονται δηλαδή σε λιγότερα από ένα άρθρο στα εκατό.

Ο χάρτης των ονομάτων

Ένας δεύτερος τρόπος να δει κανείς το ίδιο πράγμα είναι να αφήσει τα ονόματα να σχεδιάσουν τον χάρτη των σχέσεων τους. Εντοπίστηκαν αυτόματα τα πρόσωπα, οι εταιρείες και οι θεσμοί που επανέρχονται στα κείμενα, και δύο ονόματα ενώθηκαν με γραμμή όταν εμφανίζονται μαζί πιο συχνά απ᾽ ό,τι θα περίμενε κανείς από τη συχνότητά τους.

Το αποτέλεσμα έχει ένα πυκνό κέντρο. Ο Εξάρχου, ο όμιλος, οι δύο εφοπλιστές συνέταιροί του, η τράπεζα, η ΔΕΠΑ, η αμερικανική Venture Global, ο Κάθετος Διάδρομος, η πρέσβειρα και ο υπουργός Ενέργειας σχηματίζουν ένα συνεκτικό πλέγμα όπου όλοι συνδέονται με όλους. Γύρω από αυτό κινούνται οι ανταγωνιστές και οι συνεργάτες: ο Χόλτερμαν της Ελλάκτωρ, ο Κόκκαλης, ο Βαρδινογιάννης της Motor Oil, ο Μαρινάκης.

Στην άκρη της εικόνας υπάρχει ένα δεύτερο, μικρό σύμπλεγμα. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, η σύμβαση 717, ο ΟΣΕ και τα Τέμπη συνδέονται μεταξύ τους και με κανέναν από τους υπόλοιπους τριάντα πέντε κόμβους του δικτύου. Η δικαστική υπόθεση που αφορά τον Εξάρχου δεν συνδέεται, μέσα στα κείμενα, με κανένα από τα πρόσωπα και τις εταιρείες που τον περιβάλλουν.

Δύο γλώσσες, ένα όνομα

Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε για το υπόλοιπο της ανάλυσης κόβει τα κείμενα σε μικρά αποσπάσματα και τα ομαδοποιεί ανάλογα με το λεξιλόγιο που χρησιμοποιούν. Το κριτήριο είναι ποιες λέξεις συνηθίζουν να εμφανίζονται μαζί· οι ομάδες που προκύπτουν αποτυπώνουν συγκεκριμένους λόγους.

Η πρώτη και ισχυρότερη διαίρεση χωρίζει δύο λεξιλόγια. Από τη μία πλευρά συγκεντρώνονται τα δύο τρίτα των αποσπασμάτων, γραμμένα στη γλώσσα της συναλλαγής: έργα, παραχωρήσεις, ανεκτέλεστο, αυξήσεις κεφαλαίου, υγροποιημένο αέριο, μνημόνια συνεργασίας. Από την άλλη το ένα τρίτο, γραμμένο στη γλώσσα της πολιτικής: υπουργοί, κόμματα, δημοσκοπήσεις, Άρειος Πάγος, εξεταστικές επιτροπές.

Το όνομα του Εξάρχου κυκλοφορεί πολύ στην πρώτη γλώσσα και σχεδόν καθόλου στη δεύτερη. Στην ομάδα κειμένων όπου συσσωρεύονται τα Τέμπη, ο ΟΠΕΚΕΠΕ, οι εισαγγελείς και οι εξεταστικές, η λέξη AKTOR εμφανίζεται πέντε φορές σε 4.223 αποσπάσματα, και η πρέσβειρα Γκίλφοϊλ καμία.

Οι δώδεκα ομάδες που προκύπτουν περιγράφουν το ρεπερτόριο της ειδησιογραφικής πλαισίωσης του ατόμου. Υπάρχει πλαίσιο για τα οικονομικά του ομίλου, για την τράπεζα, για το μετρό, για το χρηματιστήριο, για τον Κάθετο Διάδρομο, για τους πλειστηριασμούς, για τα κυβερνητικά στελέχη και τις δεξιώσεις. Δεν υπάρχει πλαίσιο για τα λόμπι και τη διαφάνεια: οι λέξεις που θα τον συγκροτούσαν δεν αθροίζονται ποτέ σε αυτόνομη ομάδα. Υπάρχει όμως το πλαίσιο του υπαινικτικού ρεπορτάζ των στηλών φημών, με λέξεις-κλειδιά « η θεία », « η πιάτσα », « το αφεντικό », όπου η επιχειρηματική εξουσία αναφέρεται συνεχώς χωρίς να ονομάζεται.

Πώς άλλαξε το κάδρο

Η σύνθεση της κάλυψης αντιστράφηκε μέσα σε τέσσερα χρόνια. Το 2022 και το 2023, όταν ο Εξάρχου ανέβαινε μέσω της Intrakat, η πολιτική και η δικαιοσύνη έπιαναν τα τέσσερα δέκατα της κάλυψής του και η ενέργεια σχεδόν τίποτα. Το 2026 οι αναλογίες έχουν αλλάξει θέση.

Στο ίδιο διάστημα η διακύβευση μεγάλωσε. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία άνοιξε τον φάκελο της σύμβασης 717, η AKTOR μπήκε στην αγορά του αερίου με τη ΔΕΠΑ και υπέγραψε εικοσαετές συμβόλαιο με τη Venture Global, ο όμιλος απέκτησε μέσα και τράπεζα. Όσο ο Εξάρχου γινόταν πιο κεντρικός για το πολιτικό σύστημα, τόσο λιγότερο γινόταν αντικείμενο πολιτικού λόγου. Η ιδιότητα του προμηθευτή αμερικανικού αερίου προς την Ουκρανία περνά στη δημόσια σφαίρα ως εθνικό πλεονέκτημα, σε αντίθεση με την ιδιότητα του εργολάβου δημοσίων έργων, που παραμένει αμφιλεγόμενη.

Τα μέσα του ίδιου

Τα Παραπολιτικά με 531 άρθρα και η iefimerida με 91 δίνουν μαζί 622, δηλαδή το 24% της συνολικής κάλυψης του Εξάρχου. Ένα στα τέσσερα άρθρα για τον επιχειρηματία γράφεται από μέσα που ο ίδιος συνιδιοκτητεί.

Οι ρόλοι των δύο μέσων διαφέρουν. Η iefimerida αφιερώνει στην ενέργεια το 55% της κάλυψής της, το υψηλότερο ποσοστό όλου του σώματος. Εκεί ο Εξάρχου εμφανίζεται ως στρατηγικός αναλυτής της ευρωπαϊκής ενεργειακής ασφάλειας, συνομιλητής επιτρόπων και πρέσβεων. Τα Παραπολιτικά τοποθετούν το 52% της δικής τους κάλυψης στην πολιτική και το παρασκήνιο και μόλις το 11% στην ενέργεια. Εκεί χαράσσεται η ημερήσια διάταξη της πολιτικής συζήτησης, και εκεί λειτουργεί καλύτερα η γλώσσα των υπαινιγμών.

Και τα δύο έχουν το χαμηλότερο ποσοστό αναδημοσίευσης στο σώμα, που σημαίνει ότι παράγουν δικό τους υλικό για τον ιδιοκτήτη τους.

Η εβδομάδα του δημοσιεύματος

Στις έξι ημέρες γύρω από τη δημοσίευση της Wall Street Journal, το σώμα περιέχει 32 άρθρα που κατονομάζουν τον Εξάρχου. Τα 28 αφορούν τα αποτελέσματα του πρώτου εξαμήνου της AKTOR, τις προβλέψεις του για τις τιμές του αερίου και την παράδοση του μετρό. Τα τέσσερα συνδέουν το όνομά του με το αμερικανικό ρεπορτάζ, και προέρχονται από τρία μέσα: το Reporter.gr, την Athens Voice και το The Press Project.

Στις 25 Σεπτεμβρίου, την ημέρα που η αμερικανική εφημερίδα τον ονόμαζε έντεκα φορές, τα Παραπολιτικά τιτλοφορούσαν « οι σταράτες απαντήσεις του Εξάρχου που έβαλαν τέλος στην παραφιλολογία » και το Πρώτο Θέμα « κόκκινες κάρτες από τον Αλέξανδρο Εξάρχου για ενεργειακή πολιτική, LNG και κατασκευές ». Τέσσερις ημέρες αργότερα τα Παραπολιτικά ανακοίνωναν ότι « η προειδοποίηση Εξάρχου βγήκε αληθινή για το LNG ».

Έλεγχος σε μέσα εκτός σώματος δείχνει ότι αλλού η αποκάλυψη καλύφθηκε ευρέως αλλά χωρίς το συγκεκριμένο όνομα. Το Έθνος τιτλοφόρησε « το μπορούμε να το κάνουμε κι εδώ της Γκιλφόιλ και ο Ελληνοαμερικανός λομπίστας », αναφέροντας την AKTOR χωρίς τον Εξάρχου. Το Lifo κράτησε τη φράση περί ανατροπής κυβερνήσεων και περιέγραψε την AKTOR ως « νεοεισερχόμενη στην αγορά φυσικού αερίου », χωρίς όνομα διευθύνοντος συμβούλου. Η ιστορία έγινε θέμα εθνικής κυριαρχίας, στο οποίο ο εγχώριος ωφελούμενος δεν έχει πρόσωπο. Η αντιπολίτευση ακολούθησε το ίδιο σχήμα: ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ και Ελληνική Αριστερά ζήτησαν εξηγήσεις για τη δήλωση της πρέσβειρας, όχι για τις συμβάσεις.

Τι δείχνει η περίπτωση Εξάρχου

Η κριτική των ΜΜΕ ψάχνει συνήθως τη λογοκρισία, με τη μορφή της εντολής ή του κατεβασμένου άρθρου. Τέτοια περιστατικά συνέβησαν και τα τεκμηρίωσαν οι Reporters United. Η μέτρηση του συνόλου της κάλυψης δείχνει κι άλλον έναν μηχανισμό. Η εξουσία του Εξάρχου καλύπτεται συστηματικά, εκτενώς και με θετικό πρόσημο, μέσα σε ένα λεξιλόγιο που δεν διαθέτει γραμματική για το ερώτημα της εξουσία, της διαφθοράς ή της διαπλοκής παρά μόνο για το succes story και το πρεστίζ. Το σχήμα λειτουργεί ακόμα, σαράντα πέντε χρόνια μετά την είσοδο του Μπόμπολα στα ΜΜΕ με την Άκτωρ.

Μεθοδολογική σημείωση

Ανάλυση. Εφαρμόστηκε η μέθοδος Reinert (φθίνουσα ιεραρχική ταξινόμηση, όπως στο λογισμικό IRaMuTeQ) με επιπλέον ανάλυση με το Claude AI:

Ομαδοποίηση των μέσων. Οι 61 πηγές κατατάχθηκαν σε επτά οικογένειες με κριτήριο την ιδιοκτησία και τη θέση στο πεδίο.Η κατάταξη αποτυπώνει τη θέση κάθε μέσου στο σημερινό τοπίο και είναι συζητήσιμη στα όριά της· οι αναλύσεις δίνονται και ανά επιμέρους μέσο ώστε να ελέγχεται.

Α. Μέσα του ομίλου Εξάρχου (Wide Media) — parapolitika.gr, iefimerida.gr.

Β. Συστημικοί εκδοτικοί όμιλοι — Το Βήμα, Τα Νέα, Mega (Alter Ego/Μαρινάκης), Καθημερινή (Αλαφούζος), Ναυτεμπορική (Μελισσανίδης), Έθνος (Dimera/Σαββίδης), Real (Χατζηνικολάου), Πρώτο Θέμα, Alpha.

Γ. Οικονομικός και κλαδικός Τύπος — Reporter.gr, Ηχώ Δημοπρασιών.

Δ. Εμπορικές πύλες γενικής ύλης — Newsbomb, Newsit, Βραδυνή, eReportaz, Lifo, Ελεύθερος Τύπος, Το Παρόν, Athens Voice, Fosonline, Espresso, Philenews, Star, Athinorama, Novasports, Το Ποντίκι, Το Καρφί, Δημοκρατική.

Ε. Αριστερά και ανεξάρτητα ερευνητικά — Εφημερίδα των Συντακτών, Documento, The Press Project, Reporters United, Πριν.

ΣΤ. Δεξιά και καταγγελτικά περιθωριακά — Μακελειό, Στόχος, Εστία, Ορθόδοξος Τύπος.

Ζ. Περιφερειακός Τύπος — Πελοπόννησος, Makthes, Ε-Θεσσαλία, Νέοι Αγώνες, Κόσμος Λάρισας, Πατρίς, Χρόνος, Νέα Κρήτη, Πρωινά Νέα, Metrosport και άλλα τοπικά μέσα.

Κατάταξη των άρθρων σε ευνοϊκά, ουδέτερα και επικριτικά. Τα επικριτικά εντοπίστηκαν εξαντλητικά: σάρωση όλου του σώματος για 35 δείκτες κριτικής κοντά σε αναφορά του ομίλου έδωσε 182 υποψήφια άρθρα, τα οποία αναλύθηκαν ένα προς ένα από το Claude AI · 32 κρίθηκαν πράγματι επικριτικά. Ο διαχωρισμός ευνοϊκών και ουδέτερων έγινε από κατάταξη εκπαιδευμένη σε 120 άρθρα που επιλέχθηκαν τυχαία και χαρακτηρίστηκαν με το χέρι· η ορθότητά της, ελεγμένη με πεντάπτυχη διασταύρωση, είναι 84%.

Γράφος ονομάτων. Αυτόματη αναγνώριση οντοτήτων (spaCy, μοντέλο el_core_news_sm) για τον εντοπισμό των υποψήφιων ονομάτων, έπειτα χειροκίνητη ενοποίηση των κλιτών τύπων σε 39 κόμβους. Οι δεσμοί μετρούν τη συνεμφάνιση δύο ονομάτων στο ίδιο άρθρο, σταθμισμένη ώστε ένα όνομα που εμφανίζεται παντού να μην συνδέεται μηχανικά με όλα (συντελεστής Jaccard). Κρατήθηκαν οι δεσμοί με συντελεστή 0,14 και άνω, συν οι τρεις ισχυρότεροι κάθε κόμβου.

Ομαδοποίηση των κειμένων. Μέθοδος Reinert, η ίδια που υλοποιεί το λογισμικό IRaMuTeQ. Τα άρθρα τεμαχίστηκαν σε αποσπάσματα 34 και 48 λέξεων (58.728 και 41.853 αποσπάσματα), ομαδοποιήθηκαν χωριστά και διασταυρώθηκαν ως έλεγχος ευστάθειας· ταξινομήθηκε το 95% των αποσπασμάτων. Προηγήθηκε γραμματική ανάλυση και αναγωγή των λέξεων στη βασική τους μορφή, καθώς και συγχώνευση 49 πολυλεκτικών εκφράσεων σε ενιαίους όρους. Αφαιρέθηκαν δεκαοκτώ επαναλαμβανόμενες φράσεις πλοήγησης και συνδρομής· οι εταιρικές διατυπώσεις κρατήθηκαν, γιατί αποτελούν μέρος του λόγου. Εντοπίστηκαν 260 σύνολα σχεδόν ταυτόσημων κειμένων (1.001 άρθρα)· για την ομαδοποίηση κρατήθηκε ένα αντίτυπο και οι αναδημοσιεύσεις μετρήθηκαν χωριστά. Επιλέχθηκε η λύση των 12 ομάδων· στις 9 το υπαινικτικό ρεπορτάζ και το μετρό παραμένουν ενσωματωμένα αλλού, στις 14 η ενέργεια διασπάται χωρίς να αλλάζει η συνολική δομή. Ο αλγόριθμος ξαναγράφτηκε σε αραιά μητρώα για να χωρέσει το μέγεθος του σώματος και επικυρώθηκε έναντι της αναφοράς σε συνθετικό δείγμα (ταυτόσημα αποτελέσματα, δείκτης Rand 1,000).

Όρια. Το σώμα συλλέχθηκε με λέξη-κλειδί το επώνυμο από την πλατφόρμα MediaCloud, επομένως δεν μπορεί να δείξει ποια μέσα κάλυψαν το δημοσίευμα της Wall Street Journal χωρίς να τον ονομάσουν· η ενότητα 9 στηρίζεται σε στοχευμένο έλεγχο εκτός σώματος. Το πάνελ των 61 μέσων δεν περιλαμβάνει το financialreport.gr, το zougla.gr, το iskra.gr και το govnews.gr, που κατονόμασαν τον Εξάρχου, ενώ το The Press Project και οι Reporters United εκπροσωπούνται με δύο και ένα άρθρα. Το δείγμα δεν είναι πιθανοτικό. Τέλος, τα Παραπολιτικά δημοσιεύουν εκτενή καθημερινά δελτία και υπερεκπροσωπούνται σε όλες τις ομάδες κειμένων· μέρος του αποτελέσματος είναι φαινόμενο πηγής.

Πηγές εκτός σώματος κειμένων

Financial Report · WSJ για Γκίλφοϊλ και τον λομπίστα Μαραφάτσο

Έθνος · «Το μπορούμε να το κάνουμε κι εδώ» της Γκιλφόιλ

Lifo · Αποκάλυψη Wall Street Journal για Γκίλφοϊλ

The Press Project · Αντιδράσεις από την αντιπολίτευση

Εφημερίδα των Συντακτών · Η αντιπολίτευση ζητά εξηγήσεις

Newsit · Μπάκος, Καϋμενάκης, Εξάρχου εξαγόρασαν το iefimerida

Typologies · Ο νέος όμιλος Wide Media Group

Το Παρόν · Γιγαντώνεται το Wide Media Group

Η ιστορική αναδρομή της ενότητας 1 στηρίζεται στο άρθρο μου "Η 5οετία της ελληνικής μηντιοκρατίας", Εφσυν, 28 Μαρτίου 2026.